Μισό αιώνα τώρα, οι εκτοπισμένοι παραμένουν πρόσφυγες μέσα στην ίδια τους την πατρίδα και εκατοντάδες συγγενείς αγνοουμένων προσμένουν ένα νέο για τον αγαπημένο τους.

Παρά το γεγονός ότι έχουν περάσει 52 χρόνια από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, που ξεκλήρισε ολόκληρες οικογένειες, μέχρι και σήμερα, δεν έχει εξακριβωθεί η τύχη του 50% των αγνοουμένων. Η τουρκική θηριωδία του 1974 έδωσε τη θέση της στην ακλόνητη στάση του κατοχικού καθεστώτος και της τουρκικής κυβέρνησης να αρνούνται πρόσβαση στα αρχεία τους, στα οποία υπάρχουν μαρτυρίες για την τύχη των εκατοντάδων αγνοουμένων.

Οι πληγές όμως που άνοιξαν το καλοκαίρι του 1974 παραμένουν ανοιχτές για τους συγγενείς των αγνοουμένων, Ελληνοκύπριων και Ελλαδιτών, που μέχρι και σήμερα δεν έχουν μάθει για την τύχη των δικών τους ανθρώπων.

«Αδιανόητο μετά από 52 χρόνια να υπάρχουν ακόμη αγνοούμενοι»

Πώς γίνεται μετά από μισό αιώνα να υπάρχουν ακόμα αγνοούμενοι από την κυπριακή τραγωδία; Πού εστιάζονται τα κύρια προβλήματα στην προσπάθεια αναζήτησης στοιχείων; Τι εμπόδια βάζει η Τουρκία ώστε να διαιωνίζεται ένα μείζον ανθρωπιστικό ζήτημα; Απαντήσεις στα «καυτά» ερωτήματα έδωσε με συνέντευξή της στον Ελεύθερο Τύπο η Πρόεδρος της Πανελλήνιας Επιτροπής Γονέων και Συγγενών Αδήλωτων Αιχμαλώτων και Αγνοουμένων της Κυπριακής Τραγωδίας, Μαρία Καλμπουρτζή.

Για να διαβάσετε τη συνέντευξη που δημοσιεύτηκε στις 18 Ιουλίου 2026 πατήστε ΕΔΩ.